In 2001 gaven Japanse onderzoekers een naam aan de geur waar niemand over praat. De meeste zeep is er nog steeds niet voor gemaakt.

Het begint meestal met iets kleins. Een kussensloop dat twee dagen na het wassen al wat muf ruikt. Een favoriete trui die bij de kraag nooit helemaal fris lijkt. De auto op een warme middag.

De meeste mensen denken eerst aan de wasmachine, of aan het huis. Ze nemen een ander wasmiddel. Ze zetten vaker een raam open. Ze douchen wat langer.

En toch komt de geur terug, want hij kwam nooit uit de was. Hij kwam van de huid. En het heeft niets te maken met hoe schoon iemand is.

In 2001 publiceerde een team Japanse onderzoekers een studie in het Journal of Investigative Dermatology. Ze hadden de lichaamsgeur van mensen van 26 tot 75 jaar verzameld en geanalyseerd wat erin zat.

Eén stof viel op. Hij kwam alleen voor bij mensen van 40 jaar en ouder, en de hoeveelheid nam meestal toe met de leeftijd. De naam is 2-nonenal, en de onderzoekers omschreven de geur als vettig en grasachtig. In Japan heeft het een alledaagse naam, kareishu. In het Nederlands heet het meestal, en niet erg vriendelijk, ouderdomsgeur.

Het belangrijkste is waar het vandaan komt. Naarmate de huid ouder wordt, veranderen de natuurlijke oliën op het huidoppervlak, en een deel daarvan breekt af in contact met lucht. Nonenal is wat achterblijft. Het is geen zweet. Het zijn geen bacteriën. Het is een vettig residu, en het komt voor bij mannen en vrouwen, hoe zorgvuldig zij zich ook wassen.

Gewone zeep en douchegel zijn gemaakt voor alledaags vuil en zweet, die makkelijk wegspoelen met water. Nonenal gedraagt zich anders. Het is vettig, lost slecht op in water en hecht zich aan huid en stof. Daarom kan het een douche overleven, en daarom blijft het hangen in kragen, kussenslopen en beddengoed.

Er is nog een reden waarom het zo lang onopgemerkt blijft. De neus went aan geuren waar hij elke dag mee leeft. Wetenschappers noemen dit geurgewenning, en het is dezelfde reden waarom mensen de geur van hun eigen huis niet meer ruiken. De meeste mensen ruiken nonenal bij zichzelf helemaal niet. Ze merken alleen de sporen die het achterlaat.

Parfum en bodyspray helpen ook weinig. Ze leggen een tweede geur over de eerste, en die twee mengen zich eerder dan dat ze elkaar opheffen.

Japan wachtte niet op de studie uit 2001. Al eeuwenlang gebruiken Japanse huishoudens het sap van de kakivrucht, ook wel persimmon genoemd, als natuurlijke geurverdrijver. Het is rijk aan tannines, plantaardige stoffen waarvan wordt aangenomen dat ze zich binden aan vettige, geurdragende resten.

Toen nonenal eenmaal een naam had, werd kaki zeep een vaste waarde in Japanse badkamers. Het idee is eenvoudig. In plaats van de geur te maskeren, zouden de tannines in het schuim zich hechten aan de resten die de geur dragen, zodat ze met het water kunnen wegspoelen.

Het is een van die alledaagse Japanse gewoontes die in Europa en Amerika vrijwel onbekend zijn. De meeste mensen hier hebben nog nooit van nonenal gehoord, laat staan van een zeep die ervoor gemaakt is.

Er valt niets te leren. KAKIORA vervangt de zeep of douchegel die al in de badkamer staat.

Maak een flink schuim en besteed iets meer tijd aan de plekken waar huidvet zich ophoopt: de borst, de rug, de nek en achter de oren. Spoel af zoals u gewend bent. Dat is alles.

Een stuk gaat bij dagelijks gebruik ongeveer twee weken mee. Veel mensen wassen de eerste twee weken ook kussenslopen en kragen wat vaker, omdat nonenal dat al in de stof zit een of twee wasbeurten nodig heeft om te verdwijnen.

Iedere huid is anders, en KAKIORA is een zeep, geen medicijn. Veel mensen vertellen ons dat ze al na de eerste wasbeurten een frisser gevoel merken, en dat de echte test later komt: het kussensloop dat halverwege de week nog schoon ruikt, de trui die fris blijft bij de kraag.

Is het niets voor u, dan is dat ook goed. Op elke eerste bestelling geldt een niet-goed-geld-terug-garantie van 60 dagen, zodat u het zonder risico op uw eigen huid en in uw eigen huis kunt beoordelen.