5 manieren waarop mensen met nonenal (ouderdomsgeur) omgaan, gerangschikt naar hoe direct ze de oorzaak aanpakken

Als u dit leest, weet u waarschijnlijk al wat nonenal is: de vettige, wat muffe geurstof die vanaf ongeveer het 40e levensjaar op de huid verschijnt. Hij werd in 2001 door Japanse onderzoekers geïdentificeerd, komt bij mannen en vrouwen voor en heeft niets te maken met slechte hygiëne.

Wat de meeste mensen willen weten is eenvoudiger. Wat helpt er echt? Wij bekeken de vijf aanpakken die mensen het vaakst proberen en rangschikten ze op hoe direct ze de oorzaak aanpakken: een vettig residu dat slecht oplost in water en zich hecht aan huid en stof.

Wij maken een kaki zeep, dus wij zijn niet neutraal. Toch hebben we geprobeerd eerlijk te zijn over de alternatieven, en een aantal ervan is de moeite waard om ernaast te doen.

Japanse huishoudens gebruiken kakisap (persimmon) al eeuwen als natuurlijke geurverdrijver. De vrucht is rijk aan tannines, plantaardige stoffen waarvan wordt aangenomen dat ze zich binden aan vettige, geurdragende resten. Nadat nonenal in 2001 werd geïdentificeerd, werd kaki zeep in Japan het standaardantwoord.

Waarom het op één staat: het is de enige optie in deze lijst die zich op het residu zelf richt, en het past in een routine die mensen al hebben. U vervangt uw gewone zeep en wast zoals altijd, met iets meer aandacht voor borst, rug, nek en achter de oren.

Goed om te weten: het resultaat verschilt per persoon, en nonenal dat al in kleding en beddengoed zit heeft een of twee wasbeurten nodig om te verdwijnen. Kies een zeep met echt kaki-extract die mild genoeg is voor dagelijks gebruik, en met een garantie waarmee u het goed kunt testen.

Nonenal hecht zich net zo hardnekkig aan stof als aan huid. Daarom merken mensen het vaak het eerst aan kragen, kussenslopen en de binnenkant van jassen.

Waarom het helpt: kussenslopen twee keer per week wassen, en een kopje schoonmaakazijn of een schep baking soda aan de was toevoegen, verwijdert de opbouw die een schone huid opnieuw laat ruiken.

De beperking: het pakt aan wat al is overgedragen, niet de bron. Het werkt het best samen met optie 1.

Deze zijn gemaakt voor zweetgeur, die ontstaat doordat bacteriën zweet afbreken. Dat doen ze goed.

De beperking: nonenal wordt niet door bacteriën gemaakt. Het ontstaat doordat huidvet afbreekt in contact met lucht, dus het verwijderen van bacteriën laat het grotendeels ongemoeid. Sterke antibacteriële zeep kan bij dagelijks gebruik ook uitdrogend zijn voor de rijpere huid.

Dit is voor de meeste mensen de eerste reactie, en dat is begrijpelijk.

De beperking: nonenal is vettig en lost slecht op in water, dus vaker douchen met dezelfde zeep geeft meestal hetzelfde resultaat. Hard schrobben en heel heet water ontnemen de huid haar natuurlijke vocht, en een droge, geïrriteerde huid wordt er niet frisser van.

Geur is prettig, en er is niets mis mee om het te dragen.

De beperking: het bedekt in plaats van te verwijderen. Een geur over nonenal heen mengt zich er meestal mee in plaats van het op te heffen, en vervliegt binnen enkele uren terwijl het residu op de huid blijft.

Nonenal is een vettig residu, dus de aanpakken die het meest helpen zijn de aanpakken die vettig residu verwijderen: een kaki zeep met tannines op de huid, en vaker wassen van de stoffen waarop het overgaat. Antibacteriële zeep, extra douches en parfum richten zich op een ander probleem.

Gezond eten, genoeg water drinken en in beweging blijven zijn in het algemeen goed voor de huid, en sommige mensen merken dat het helpt. Het werkt langzaam, dus zie het als aanvulling en niet als oplossing.